Familja është dhurata më e madhe që Allahu i Madhëruar i ka dhënë njeriut në këtë jetë. Ajo është vendi ku njeriu hedh hapat e parë, ku mëson të flasë, të falë, të durojë, të respektojë dhe mbi të gjitha të dashurojë. Asnjë pasuri materiale nuk mund ta zëvendësojë ngrohtësinë e një familjeje të bashkuar, sepse pikërisht aty ndërtohet karakteri i njeriut dhe formohet personaliteti i tij.

Kur dashuria mbretëron në familje, zemrat mbushen me qetësi dhe mëshirë, ndërsa kur mungon ajo, edhe pasuritë më të mëdha nuk arrijnë ta bëjnë njeriun të lumtur. Islami e sheh familjen si themelin e shoqërisë dhe për këtë arsye i ka kushtuar rëndësi të veçantë marrëdhënieve ndërmjet bashkëshortëve, prindërve, fëmijëve dhe të afërmve.

Allahu i Madhëruar, duke përshkruar urtësinë e krijimit të martesës, thotë në Kuran:

“Dhe një prej argumenteve të Tij është se Ai krijoi për ju bashkëshorte nga vetë lloji juaj, që të gjeni qetësi tek ato, dhe vendosi mes jush dashuri dhe mëshirë. Vërtet, në këtë ka shenja për njerëzit që mendojnë.” (Sure Er-Rum ajeti 21).

Ky ajet tregon se themeli i familjes islame nuk është interesi, bukuria apo pasuria, por dashuria dhe mëshira që Allahu vendos në zemrat e bashkëshortëve. Martesa nuk është vetëm një marrëveshje mes dy njerëzve, por një lidhje e shenjtë që synon ndërtimin e një jete të mbushur me besim, respekt dhe sakrificë. Dashuria e vërtetë nuk matet vetëm në momentet e lumtura, por sidomos në kohët e vështira, kur bashkëshortët qëndrojnë pranë njëri-tjetrit dhe përballojnë sprovat me durim.

Profeti Muhamed (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të dhe mbi familjen e tij) ishte shembulli më i lartë i dashurisë familjare. Ai nuk i konsideronte anëtarët e familjes vetëm si njerëz për të cilët duhej të kujdesej, por si amanete të Allahut. Ai shprehej:

“Më i miri prej jush është ai që është më i mirë me familjen e tij, dhe unë jam më i miri me familjen time.”

Ky hadith na mëson se madhështia e besimtarit nuk matet vetëm me namazin, agjërimin apo sadakanë, por edhe me mënyrën se si sillet me bashkëshorten, fëmijët dhe prindërit e tij. Njeriu mund të jetë i respektuar në shoqëri, por nëse nuk sillet me butësi në shtëpinë e tij, ai nuk e ka plotësuar moralin që kërkon Islami.

Një prej shembujve më të bukur të dashurisë bashkëshortore ishte jeta e Imam Aliut (Paqja qoftë mbi të) dhe Fatime Zehrasë (Paqja qoftë mbi të). Ata jetuan me thjeshtësi, por zemrat e tyre ishin të mbushura me dashuri, respekt dhe përkushtim ndaj Allahut.

Historia islame tregon se Imam Aliu (Paqja qoftë mbi të) nuk e ngriti kurrë zërin ndaj Fatimes (Paqja qoftë mbi të), ndërsa ajo e respektonte dhe e mbështeste në çdo rrethanë. Ata na lanë modelin se një familje nuk ndërtohet mbi pasuri, por mbi besim, durim dhe mirësi reciproke.

Dashuria familjare nuk kufizohet vetëm mes bashkëshortëve. Një pjesë e rëndësishme e saj është respekti dhe dashuria ndaj prindërve. Allahu e ka vendosur këtë detyrë menjëherë pas adhurimit të Tij, duke treguar rëndësinë e saj të jashtëzakonshme. Ai thotë:

“Zoti yt ka urdhëruar që të mos adhuroni askënd tjetër përveç Tij dhe të silleni mirë me prindërit. Nëse njëri ose të dy arrijnë pleqërinë pranë teje, mos u thuaj as ‘uh’, mos i qorto, por folu me fjalë të buta.” (Sure El-Isra, ajeti 23).

Ky urdhër hyjnor na mëson se mirësjellja ndaj prindërve nuk është një zgjedhje, por një detyrim fetar. Shpesh njeriu e kupton vlerën e prindërve vetëm pasi i humbet ata, ndërsa Islami kërkon që dashuria, respekti dhe kujdesi të shfaqen sa janë gjallë. Një fjalë e mirë, një përqafim, një vizitë apo një lutje për ta është prej veprave më të dashura tek Allahu.

Po aq e rëndësishme është edhe dashuria e prindërve ndaj fëmijëve. Fëmijët nuk kanë nevojë vetëm për ushqim, veshje dhe shkollim, por mbi të gjitha kanë nevojë të ndihen të dashur.

Profeti Muhamed (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të dhe mbi familjen e tij) puthte shpesh Imam Hasanin (Paqja qoftë mbi të) dhe Imam Husejnin (Paqja qoftë mbi të), duke u treguar njerëzve se dashuria ndaj fëmijëve nuk është shenjë dobësie, por shenjë mëshire. Kur një beduin tha se ai nuk i puthte kurrë fëmijët e tij, Profeti iu përgjigj:

“Ai që nuk mëshiron, nuk do të mëshirohet.”

Kjo është një thirrje që prindërit të mos e shprehin dashurinë vetëm me fjalë, por edhe me përkujdesje, kohë, durim dhe edukim të mirë. Fëmijët mësojnë më shumë nga sjellja e prindërve sesa nga këshillat e tyre. Nëse ata shohin respekt mes prindërve, do të mësojnë respektin; nëse shohin falje, do të mësojnë faljen; nëse shohin dashuri, do të mësojnë të duan.

Imam Aliu (Paqja qoftë mbi të) ka thënë: “Edukojini fëmijët tuaj për kohën në të cilën do të jetojnë.”

Ky udhëzim ka një domethënie të madhe edhe sot. Brezi i sotëm përballet me sfida që nuk kanë ekzistuar më parë. Prandaj, përveç dijes fetare, prindërit duhet t’u japin fëmijëve edukatë, moral dhe aftësinë për të dalluar të mirën nga e keqja.

Dashuria familjare shtrihet edhe tek të afërmit. Islami e konsideron ruajtjen e lidhjeve farefisnore një prej veprave më të mëdha të besimtarit. Profeti Muhamed (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të dhe mbi familjen e tij) ka thënë: “Kush dëshiron t’i zgjatet jeta dhe t’i shtohet furnizimi, le t’i mbajë lidhjet farefisnore.”

Në një kohë kur teknologjia ka afruar njerëzit fizikisht, por shpesh i ka larguar shpirtërisht, ky hadith merr një rëndësi edhe më të madhe. Vizita ndaj të afërmve, pyetja për gjendjen e tyre, ndihma në vështirësi dhe falja e gabimeve janë forma konkrete të dashurisë familjare që sjellin bereqet në jetën e njeriut.

Islami na kujton se lumturia nuk ndërtohet me teknologji apo pasuri, por me zemra që janë të lidhura me Allahun dhe me njëra-tjetrën. Një familje që falet së bashku, lexon Kur’anin, bisedon me respekt dhe ndihmon njëri-tjetrin, është shumë më e fortë përballë çdo sprovoje.

Një fëmijë që rritet në një shtëpi ku mbretërojnë dashuria dhe respekti, ka shumë më tepër gjasa të bëhet një njeri i dobishëm për shoqërinë. Përkundrazi, kur familja prishet, plagët shpesh shoqërojnë njeriun gjatë gjithë jetës. Prandaj ruajtja e familjes është një prej objektivave më të rëndësishme të Islamit.

Kur zemrat mbushen me dashuri për Allahun, ato mbushen edhe me dashuri për familjen. Profeti Muhamed (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të dhe mbi familjen e tij) dhe Ehli Bejti (Paqja qoftë mbi të) na lanë shembullin më të përsosur të një familjeje të ndërtuar mbi mëshirën, respektin, faljen dhe përkushtimin ndaj Zotit.

Allahu i Madhëruar thotë:

“O Zoti ynë! Na dhuro nga bashkëshortët dhe pasardhësit tanë kënaqësi për sytë tanë dhe na bëj prijës të të devotshmëve.” (Sure El-Furkan, ajeti 74).