“Allahu është drita e qiejve dhe e tokës.” (Sure En-Nur, ajeti 35)

Njeriu gjatë jetës së tij kalon nëpër shumë rrugë, përballet me shumë sprova dhe shpesh humbet mes zhurmës së kësaj bote. Ka momente kur zemra rëndohet nga dhimbja, kur shpirti lodhet nga padrejtësitë dhe kur njeriu ndien një boshllëk që as pasuria, as fama dhe as kënaqësitë e dynjasë nuk mund ta mbushin. Në ato çaste, zemra fillon të kërkojë diçka më të madhe, një dritë që ta nxjerrë nga errësira dhe ta udhëzojë drejt qetësisë së vërtetë. Kjo dritë është Kur’ani Famëlartë, fjala e Allahut, e zbritur si mëshirë për zemrat e lodhura dhe si udhëzim për njerëzimin. Kur’ani nuk flet vetëm për jetën tjetër, por ai prek plagët e zemrës së njeriut, i jep shpresë të dëshpëruarit dhe forcë atij që është rrëzuar nga sprovat e jetës.

Sa herë që njeriu afrohet me Kur’anin, ai ndien sikur zemra e tij fillon të marrë frymë përsëri. Ajetet e tij nuk janë vetëm fjalë që lexohen me gjuhë, por janë dritë që depërton në shpirt dhe e zgjon njeriun nga errësira e harresës. Kur’ani e mëson njeriun si të jetojë me moral, me durim dhe me besim tek Allahu. Ai i jep kuptim dhimbjes, i jep vlerë durimit dhe e mëson njeriun të mos e humbasë kurrë shpresën në mëshirën e Allahut. Prandaj zemra që lidhet me Kur’anin nuk mbetet kurrë vetëm, sepse ajo jeton nën dritën e udhëzimit hyjnor dhe gjen qetësi në afërsinë me Krijuesin e saj.

——————— – ———————-

Në një botë ku njeriu çdo ditë përballet me sprova, pasiguri, padrejtësi dhe zbrazëti shpirtërore, njerëzimi ka nevojë më shumë se kurrë për një udhëzim hyjnor që ta nxjerrë nga errësira drejt dritës.

Allahu i Madhëruar, nga mëshira e Tij e pafund, nuk e la njeriun të humbur në rrugët e jetës, por zbriti Librin e Tij të Shenjtë, Kur’anin, si burim drite, mëshire dhe udhëzimi për mbarë njerëzimin. Kur’ani nuk është thjesht një libër që lexohet me gjuhë, por është një dritë që ndriçon zemrën, edukon shpirtin dhe ndërton jetën e njeriut mbi drejtësi, moral dhe besim.

Allahu i Madhëruar thotë:

“Ky Kur’an udhëzon drejt asaj që është më e drejta.” (Sure El-Isra, ajeti 9)

Ky ajet i madhërishëm tregon qartë se Kur’ani është udhërrëfyesi më i përsosur për jetën e njeriut. Ai e drejton njeriun drejt rrugës së drejtë në çdo aspekt të jetës: në besim, në moral, në marrëdhëniet me njerëzit, në familje, në drejtësi dhe në sjellje. Kur’ani nuk sjell vetëm rregulla fetare, por sjell një sistem të plotë jetese që e shpëton njeriun nga devijimi dhe humbja morale.

Njeriu pa udhëzimin e Allahut ngjan me një udhëtar që ecën në errësirë pa dritë. Ai mund të ketë pasuri, pozitë apo famë, por zemra e tij mbetet e zbrazët dhe e shqetësuar. Shpeshherë shohim njerëz që posedojnë gjithçka materiale, por nuk gjejnë qetësi shpirtërore.

Kjo ndodh sepse zemra e njeriut është krijuar për t’u lidhur me Allahun dhe me fjalën e Tij. Kur zemra largohet nga Kur’ani, ajo mbushet me frikë, stres, ankth dhe pasiguri.

Allahu thotë në Kur’an:

“Vërtet, me përmendjen e Allahut qetësohen zemrat.” (Sure Er-Ra’d, ajeti 28)

Kur’ani sjell qetësi në zemrën e besimtarit. Ai i jep njeriut shpresë kur ai dëshpërohet, forcë kur dobësohet dhe durim kur sprovohet. Sa herë që besimtari lexon ajetet e Allahut, zemra e tij ndriçohet dhe shpirti i tij gjen paqe.

Kur’ani e mëson njeriun se kjo botë është vend sprove dhe se vështirësitë nuk zgjasin përgjithmonë. Për këtë arsye Allahu premton:

“Me të vërtetë, pas vështirësisë vjen lehtësimi.”(Sure Esh-Sharh, ajeti 6)

Kur’ani nuk edukon vetëm individin, por edhe shoqërinë. Një shoqëri që jeton me vlerat e Kur’anit është shoqëri e drejtë, e moralshme dhe e mëshirshme. Kur’ani ndalon padrejtësinë, mashtrimin, arrogancën, përgojimin dhe urrejtjen. Ai i mëson njerëzit të respektojnë njëri-tjetrin, të ndihmojnë të varfrit, të mbrojnë të dobëtit dhe të jenë të drejtë në çdo situatë.

Sot shumë probleme të shoqërisë moderne burojnë nga largimi prej udhëzimit hyjnor. Sa më shumë largohet njeriu nga Kur’ani, aq më shumë shtohen padrejtësitë, krimet, shthurja morale dhe zbrazëtia shpirtërore.

Teknologjia dhe zhvillimi material nuk mund ta shpëtojnë njeriun nëse zemra e tij mbetet larg Allahut. Kur’ani është ai që e ruan moralin e shoqërisë dhe i jep kuptim jetës njerëzore.

Imam Aliu (Paqja qoftë mbi të!) thotë: “Kur’ani është pranvera e zemrave dhe drita e shikimit.”

Kjo thënie tregon se Kur’ani e gjallëron shpirtin ashtu si pranvera gjallëron tokën e tharë. Zemra e njeriut pa Kur’an bëhet e fortë dhe e errët, ndërsa me Kur’anin ajo zbutet, pastrohet dhe mbushet me dritë hyjnore.

Gjithashtu Imam Sadiku (Paqja qoftë mbi të!) ka thënë:

“Kush e lexon Kur’anin ndërsa është i ri dhe besimtar, Kur’ani përzihet me mishin dhe gjakun e tij.”

Rinia është periudha kur zemra e njeriut është më e pastër, më e ndjeshme dhe më e gatshme për t’u formuar. Çdo gjë që hyn në zemrën e të riut gjatë kësaj moshe lë gjurmë të forta në karakterin dhe jetën e tij. Kur një i ri lidhet me Kur’anin, lexon ajetet e Allahut dhe jeton sipas tyre, atëherë Kur’ani nuk mbetet vetëm fjalë që shqiptohen me gjuhë, por bëhet pjesë e shpirtit, mendimit dhe personalitetit të tij.

Shprehja “përzihet me mishin dhe gjakun e tij” tregon se ndikimi i Kur’anit bëhet aq i fortë, sa ai formon natyrën dhe sjelljen e njeriut. Kur’ani fillon të ndikojë në mënyrën se si ai mendon, si flet, si sillet me njerëzit dhe si e sheh jetën.

Një i ri që rritet me Kur’an mëson të jetë i sinqertë, i drejtë, i durueshëm dhe i mëshirshëm. Ai largohet nga padrejtësia, gënjeshtra dhe sjelljet e këqija, sepse zemra e tij është ndriçuar me fjalën e Allahut.

Në kohën e sotme, rinia përballet me shumë sprova dhe ndikime negative. Mediat, shoqëria dhe dëshirat e dynjasë shpesh e largojnë njeriun nga morali dhe besimi. Shumë të rinj humbasin qetësinë shpirtërore sepse zemrat e tyre mbushen me gjëra të kota dhe largohen nga përmendja e Allahut. Pikërisht këtu shihet rëndësia e lidhjes me Kur’anin. Kur’ani është mbrojtje për zemrën e të riut dhe dritë që e udhëzon në rrugën e drejtë. Ai e ndihmon të dallojë të mirën nga e keqja dhe ta ruajë moralin e tij në një kohë plot sprova.

Kur’ani nuk edukon vetëm mendjen, por edhe shpirtin. Ai i mëson të rinjtë të kenë frikë Allahun, të respektojnë prindërit, të ndihmojnë njerëzit dhe të jenë të dobishëm për shoqërinë. Një i ri që jeton me Kur’an nuk bëhet rob i pasioneve dhe dëshirave të përkohshme, sepse ai e kupton se lumturia e vërtetë gjendet në afërsinë me Allahun.

Për këtë arsye Islami i kushton rëndësi të madhe edukimit të fëmijëve dhe të rinjve me Kur’an që në moshë të vogël. Profeti Muhamed (Paqja dhe bekimi i Allahut qoftë mbi të dhe mbi familjen e tij) dhe Imamët e Ehli Bejtit gjithmonë i nxisnin besimtarët ta mësonin dhe ta kuptonin Kur’anin. Ata nuk kërkonin vetëm leximin e tij, por edhe meditimin dhe zbatimin në jetën e përditshme sepse qëllimi i Kur’anit nuk është vetëm të recitohet bukur, por të ndryshojë zemrën dhe jetën e njeriut.

Kur një i ri e mbush zemrën me Kur’an, ai ndërton një personalitet të fortë dhe të pastër. Ai bëhet më i qëndrueshëm përballë mëkateve dhe tundimeve të jetës. Edhe kur përballet me vështirësi, zemra e tij gjen forcë dhe qetësi në ajetet e Allahut.

Kur’ani bëhet shoku i tij në vetmi, drita e tij në errësirë dhe udhëzuesi i tij në çdo hap të jetës.

Prandaj lidhja e rinisë me Kur’anin është një nga dhuratat më të mëdha që Allahu mund t’i japë njeriut. Një zemër që rritet me Kur’an mbetet e gjallë dhe e ndriçuar, ndërsa një zemër që largohet prej tij rrezikon të humbasë në errësirën e dynjasë.

Sa më shumë që njeriu afrohet me Kur’anin, aq më shumë afrohet me Allahun dhe me moralin e lartë që Ai dëshiron për robërit e Tij.

Kur’ani nuk ka zbritur vetëm për t’u recituar bukur, por për t’u jetuar. Allahu i Madhëruar e qorton njeriun që nuk mendon mbi ajetet e Tij:

“A nuk meditojnë ata mbi Kur’anin?” (Sure Muhamed, ajeti 24)

Meditimi mbi Kur’anin e afron njeriun me Allahun dhe e ndihmon të kuptojë qëllimin e jetës. Kur besimtari reflekton mbi ajetet hyjnore, ai kupton mëshirën e Allahut, urtësinë e Tij dhe përgjegjësinë që ka në këtë botë. Kur’ani e mëson njeriun të mos dorëzohet para vështirësive, të mos mashtrohet nga dynjaja dhe të mos humbasë shpresën në mëshirën e Allahut.

Kur’ani është gjithashtu dritë në Ditën e Gjykimit. Profeti Muhamed (Paqja dhe bekimi i Allahut qoftë mbi të dhe mbi familjen e tij) ka thënë:

“Lexoni Kur’anin, sepse ai do të vijë ndërmjetësues për lexuesin e tij në Ditën e Kiametit.”

Sa e madhe është mëshira e Allahut që na ka dhënë një libër i cili jo vetëm na udhëzon në këtë botë, por do të na ndihmojë edhe në botën tjetër. Çdo ajet i Kur’anit është dritë, mëshirë dhe udhëzim për zemrat që kërkojnë të vërtetën.

Të dashur vëllezër dhe motra!

 Kur’ani është dhurata më e madhe që Allahu i ka dhënë njerëzimit. Ai është dritë për jetën, shërim për zemrat dhe udhëzim për shpirtrat. Kur’ani e edukon njeriun me moral të lartë, e forcon në sprova dhe e afron me Allahun.

Shoqëria që lidhet me Kur’anin gjen drejtësi, paqe dhe lumturi, ndërsa ajo që largohet prej tij bie në errësirë dhe humbje morale. Prandaj çdo besimtar duhet ta bëjë Kur’anin pjesë të jetës së tij të përditshme: ta lexojë, ta kuptojë, ta meditojë dhe ta zbatojë. Vetëm atëherë zemra do të ndriçohet me dritën hyjnore dhe jeta do të marrë kuptimin e saj të vërtetë.

MA.Isra Merja