Lutja është një nga mënyrat më të bukura përmes së cilës njeriu lidhet me Allahun dhe shpreh besimin, përulësinë dhe shpresën e tij. Ajo është një dialog shpirtëror mes robit dhe Krijuesit, ku zemra e besimtarit drejtohet drejt Zotit duke kërkuar ndihmë, falje dhe mëshirë.

Në çdo kohë dhe në çdo gjendje, njeriu mund t’i drejtohet Allahut me lutje, sepse Ai është gjithmonë pranë robërve të Tij dhe dëgjon thirrjen e tyre.

Kur’ani i Shenjtë e thekson këtë afërsi hyjnore duke thënë:
“Kur robërit e Mi të pyesin për Mua, (thuaju): Unë jam vërtet afër. I përgjigjem lutjes së lutësit kur ai më lutet. Prandaj le të më përgjigjen Mua dhe le të besojnë në Mua, që të jenë të udhëzuar.”

Ky ajet tregon se lutja nuk është vetëm një kërkesë që njeriu ia drejton Zotit, por është një rrugë për t’u afruar me Të dhe për të forcuar besimin. Përmes lutjes, zemra e besimtarit mbushet me shpresë, qetësi dhe besim se Allahu gjithmonë e dëgjon dhe kujdeset për robërit e Tij.

—————————————-

• Vlera e lutjes

Lutja ka një vlerë shumë të madhe në jetën e besimtarit, sepse ajo është mënyra më e drejtpërdrejtë për t’u lidhur me Allahun. Kur njeriu lutet, ai e pranon dobësinë e tij dhe e kupton se çdo gjë që posedon, jeta, shëndeti, furnizimi dhe suksesi vjen vetëm nga Zoti. Kjo ndjenjë e përulësisë e pastron zemrën nga mendjemadhësia dhe e bën njeriun më të vetëdijshëm për praninë e Allahut në çdo moment të jetës.

Lutja gjithashtu e qetëson shpirtin dhe i jep njeriut shpresë. Në momentet e vështira, kur njeriu përballet me probleme apo pasiguri, lutja bëhet një burim force dhe durimi. Besimtari e di se nuk është i vetëm dhe se Allahu e dëgjon gjithmonë atë. Për këtë arsye, lutja e mban zemrën të gjallë dhe e mbron njeriun nga dëshpërimi dhe nga ndjenja e pafuqisë.

Në anën tjetër, lutja është edhe një shenjë dashurie dhe afërsie me Allahun. Sa më shumë që njeriu lutet, aq më shumë forcohet lidhja e tij shpirtërore me Krijuesin.

Për këtë arsye në traditën islame është theksuar se lutja është ndër format më të larta të adhurimit, sepse në të bashkohen përulësia, shpresa, besimi dhe dashuria ndaj Allahut. Në këtë mënyrë, lutja nuk është vetëm një fjalë që thuhet me gjuhë, por është një gjendje e zemrës që e afron njeriun gjithnjë e më shumë me Zotin e tij.

Transmetohet nga Zurarah, nga Ebu Xhaferi [Imam Bakiri] (paqja qoftë mbi të), i cili ka thënë:

“Allahu i Madhëruar thotë: ‘Me të vërtetë, ata që tregojnë mendjemadhësi ndaj adhurimit Tim do të hyjnë në Xhehenem të poshtëruar.’

Pastaj tha: ‘Ky (adhurim) është lutja, dhe adhurimi më i mirë është lutja.’

Unë thashë: (Po fjala e Allahut): ‘Me të vërtetë, Ibrahimi ishte shumë i përmalluar dhe i butë.’

Ai tha: ‘El-Evvah (shumë i përmalluar) është ai që lutet shumë.’”

• Filozofia e lutjes

Lutja në Islam nuk është thjesht një kërkesë që njeriu ia drejton Allahut për nevojat e tij, por ajo ka një filozofi të thellë shpirtërore dhe edukative. Përmes lutjes, njeriu e kupton realitetin e ekzistencës së tij: se ai është i kufizuar dhe i varur nga Krijuesi i tij.

Kjo e bën njeriun të heqë dorë nga mendjemadhësia dhe të zhvillojë ndjenjën e përulësisë dhe të besimit të plotë në Allahun. Në këtë mënyrë, lutja bëhet një shkollë shpirtërore që e edukon zemrën dhe e orienton njeriun drejt të mirës.

Një aspekt tjetër i filozofisë së lutjes është forcimi i lidhjes shpirtërore midis robit dhe Allahut. Kur besimtari i drejtohet vazhdimisht Zotit me lutje, zemra e tij mbushet me ndjenjën e afërsisë me Allahun dhe me bindjen se çdo gjë është nën urtësinë dhe mëshirën hyjnore. Kjo lidhje i jep njeriut qetësi, shpresë dhe besim edhe në momentet më të vështira të jetës, sepse ai e di se çdo gjë që ndodh është nën kujdesin e Allahut.

Filozofia e lutjes gjithashtu qëndron në faktin se ajo e zgjon ndërgjegjen e njeriut dhe e bën atë më të vetëdijshëm për jetën dhe veprat e tij.

Kur njeriu lutet, ai reflekton mbi gjendjen e tij shpirtërore, kërkon falje për gabimet dhe shpreson në mëshirën e Allahut. Në këtë mënyrë, lutja nuk është vetëm një veprim verbal, por një proces i brendshëm që e pastron zemrën, e forcon besimin dhe e drejton njeriun drejt një jete më të devotshme dhe më të drejtë.

Shkaku pse lutja është e dëshiruar është se ajo është shprehje e varfërisë dhe nevojës së njeriut ndaj Allahut. Allahu i Madhëruar thotë:

“O njerëz! Ju jeni të varfër dhe nevojtarë ndaj Allahut, ndërsa Allahu është i Pasuri (që s’ka nevojë për askënd) dhe i Lavdëruari.”

Njeriu, kur e sheh veten të varfër dhe nevojtar, nuk mund të ndahet nga kërkimi i ndihmës prej Zotit të Madhërisë dhe Lavdisë.

Kur ai i drejtohet Allahut, i drejtohet Atij sepse e di se në dorën e Tij është sundimi i qiejve dhe i tokës, se Ai është burimi dhe fillimi i çdo të mire, burimi i dhuntive dhe shpërndarësi i tyre; Ai është Ai që jep dhe që ndalon, që dëmton dhe që sjell dobi.

Allahu i Madhëruar thotë: “Kur ju godet ndonjë fatkeqësi në det, zhduken ata që ju i thërrisni përveç Tij; por kur Ai ju shpëton dhe ju nxjerr në tokë, ju largoheni. Njeriu është shumë mohues.”

Nga i Dërguari i Allahut (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të dhe mbi familjen e tij) transmetohet se i tha disa prej shokëve të tij: “A doni t’ju tregoj për një armë që ju shpëton nga armiqtë tuaj dhe që ju shton furnizimin (rizkun)?”

Ata thanë: “Po.”

Ai tha: “Luteni Zotin tuaj natë e ditë, sepse arma e besimtarit është lutja.”

Gjithashtu, kur lutësi i kujton dhe i përfytyron cilësitë e bukurisë dhe madhështisë së Allahut, dhe ato rrënjosen në zemrën e tij, ai shkëputet nga çdo lidhje tjetër dhe nuk mbetet i lidhur veçse me Krijuesin e tij të Lartësuar.

Nga Prijësi i Besimtarëve, Imam Aliu (paqja qoftë mbi të) transmetohet se ka thënë: “Lutja është çelësi i suksesit dhe çelësi i shpëtimit. Lutja më e mirë është ajo që del nga një kraharor i pastër dhe një zemër e devotshme. Në përgjërim (munaxhat) gjendet shkaku i shpëtimit, ndërsa me sinqeritet arrihet çlirimi. Kur frika bëhet e madhe, atëherë te Allahu është strehimi.”

Të dashur vëllezër dhe motra!

Lutja zë një vend shumë të rëndësishëm në jetën shpirtërore të njeriut. Ajo e mban zemrën të lidhur me Allahun, e largon njeriun nga mendjemadhësia dhe e bën më të vetëdijshëm për mëshirën dhe madhështinë e Krijuesit.

Sa më shumë që besimtari i drejtohet Allahut me lutje të sinqertë, aq më shumë forcohet besimi i tij dhe shtohet afërsia me Zotin.